Hayır. Sırt bölgesinde belirli ölçüde öne doğru eğrilik normaldir. Sorun, bu eğriliğin normalden fazla artması, duruşla düzelmemesi, ağrıya yol açması veya ilerleyici özellik göstermesidir.

Postüral kifoz genellikle daha esnektir ve duruşla azalabilir. Scheuermann kifozu gibi yapısal kifozlarda ise omurların şekli ve omurga yapısı eğriliğin daha rijit olmasına neden olabilir.

Hafif ve esnek kifozlarda takip, egzersiz ve duruş farkındalığı yeterli olabilir. Büyüme çağındaki bazı yapısal kifozlarda korse düşünülebilir. İleri, ilerleyici, ağrılı veya dengeyi bozan kifozlarda cerrahi seçenekler değerlendirilir.

Kifoz kararında eğriliğin derecesi, esnekliği, hastanın yaşı, büyüme durumu, ağrı, nörolojik bulgular ve günlük yaşam etkisi birlikte ele alınır. Bu nedenle doğru tedavi planı için klinik muayene ve uygun görüntüleme birlikte değerlendirilmelidir.

Kifoz, omurgaya yandan bakıldığında özellikle sırt bölgesinde görülen öne doğru yuvarlaklaşmanın artmasıdır. Aslında omurganın sırt bölgesinde belirli ölçüde kifoz bulunması normaldir. Sorun, bu eğriliğin normal sınırların üzerine çıkması, kişinin duruşunu belirgin şekilde bozması, ağrıya yol açması veya ilerleyici özellik göstermesidir.

Halk arasında kifoz çoğu zaman “kamburluk” olarak tarif edilir. Ancak bu ifade her zaman tıbbi olarak aynı durumu anlatmaz. Bazı kişilerde sırtın yuvarlak görünmesi duruş alışkanlığına bağlıdır ve kişi dik durduğunda belirgin şekilde azalır. Bazı hastalarda ise omurgadaki kemik yapı, omurların şekli veya altta yatan başka bir hastalık nedeniyle daha yapısal ve rijit bir eğrilik vardır.

Kifoz çocuklarda, ergenlerde ve erişkinlerde farklı nedenlerle görülebilir. Ergenlik döneminde postüral kifoz ve Scheuermann kifozu daha sık gündeme gelirken, erişkinlerde dejeneratif değişiklikler, osteoporotik omurga kırıkları, geçirilmiş travmalar veya eski omurga hastalıkları kifotik duruşa katkıda bulunabilir.

Kifozun önemli olup olmadığını anlamak için yalnızca dış görünüşe bakmak yeterli değildir. Eğriliğin derecesi, esnekliği, hastanın yaşı, büyüme potansiyeli, ağrı durumu, nörolojik muayene bulguları ve günlük yaşam etkisi birlikte değerlendirilmelidir.

Hayır. Sırt bölgesindeki hafif yuvarlaklık omurganın doğal yapısının bir parçasıdır. Tıbbi değerlendirme gereken durum; eğriliğin belirgin artması, dik durmakla düzelmemesi, zamanla ilerlemesi, ağrı yapması veya kişinin yaşam kalitesini etkilemesidir.

Kifozun belirtileri kişiden kişiye değişebilir. Bazı hastalarda yalnızca görünüm değişikliği fark edilirken, bazı hastalarda sırt ağrısı, yorgunluk, hareket kısıtlılığı veya günlük yaşamda zorlanma görülebilir. Özellikle çocuk ve ergenlerde aileler çoğu zaman ilk olarak duruş bozukluğunu fark eder.

Kifozda görülebilen belirtiler şunlardır:

• Sırt bölgesinde belirgin yuvarlaklaşma
• Halk arasında “kamburluk” olarak tarif edilen görünüm
• Omuzların öne düşmesi
• Başın gövdeye göre önde durması
• Dik durmakta zorlanma
• Uzun süre oturunca veya ayakta kalınca sırt ağrısı
• Sırt kaslarında çabuk yorulma
• Hamstringlerde gerginlik
• Kıyafetlerin sırtta düzgün durmaması
• Eğriliğin zamanla artıyor gibi görünmesi
• Duruş nedeniyle özgüven veya sosyal rahatsızlık
• İleri olgularda gövde dengesinde bozulma

Postüral kifozda ağrı olmayabilir veya hafif olabilir. Scheuermann kifozu gibi yapısal durumlarda ise eğrilik daha rijit olabilir ve özellikle uzun süreli oturma, ayakta kalma veya aktivite sonrası sırt ağrısı görülebilir.

Şiddetli ağrı, gece ağrısı, bacaklarda uyuşma veya güçsüzlük, yürüme dengesinde bozulma, idrar veya dışkı kontrolünde değişiklik gibi bulgular varsa değerlendirme daha dikkatli yapılmalıdır. Bu bulgular tipik basit duruş bozukluğundan farklı durumların araştırılmasını gerektirebilir.

Kifozun tek bir nedeni yoktur. Bazı hastalarda eğrilik duruş alışkanlığı ve kas dengesiyle ilişkilidir. Bazı hastalarda ise omurların gelişim şekli, omurga kırıkları, doğumsal anomaliler veya başka sistemik hastalıklar kifoz gelişimine neden olabilir.

Kifozun sık görülen nedenleri şunlardır:

• Postüral kifoz
• Scheuermann kifozu
• Doğumsal omurga anomalileri
• Osteoporoz ve omurga çökme kırıkları
• Travma sonrası gelişen omurga şekil bozuklukları
• Omurga enfeksiyonları
• Omurga tümörleri
• Nöromüsküler hastalıklar
• Geçirilmiş omurga ameliyatları sonrası gelişen dengesizlikler
• Dejeneratif omurga değişiklikleri

Çocuk ve ergenlerde en sık konuşulan iki grup postüral kifoz ve Scheuermann kifozudur. Postüral kifoz genellikle esnek bir duruş problemidir. Scheuermann kifozunda ise omurların ön kısmında kamalaşma gibi yapısal değişiklikler görülebilir.

Erişkinlerde kifotik duruşun nedeni farklı olabilir. Özellikle ileri yaşta osteoporotik çökme kırıkları, omurga disk ve eklem dejenerasyonu, kas gücünde azalma ve eski travmalar sırtın daha öne eğik görünmesine yol açabilir.

Hayır. Kötü duruş postüral kifozda önemli olabilir; ancak her kifoz kötü duruşa bağlı değildir. Scheuermann kifozu, doğumsal kifoz, kırık sonrası kifoz veya osteoporotik çökme kırıklarına bağlı kifoz gibi durumlarda omurgada yapısal değişiklikler bulunabilir. Bu nedenle “dik dur, geçer” yaklaşımı her hasta için doğru değildir.

Postüral kifoz ile Scheuermann kifozu dışarıdan benzer görünebilir, ancak aynı şey değildir. Tedavi planı açısından bu ayrım önemlidir. Çünkü postüral kifoz genellikle daha esnek ve duruşla ilişkiliyken, Scheuermann kifozu daha yapısal bir omurga eğriliğidir.

Postüral kifoz

Postüral kifozda sırt yuvarlaklığı çoğu zaman duruş alışkanlığı, kas dengesizliği, uzun süre öne eğik oturma, ekran kullanımı ve gövde kaslarının yetersiz kontrolü ile ilişkilidir. Kişi dik durmaya çalıştığında veya pozisyon değiştirdiğinde sırt yuvarlaklığı belirgin şekilde azalabilir.

Bu tip kifozda omurların kemik yapısı genellikle normaldir. Tedavide duruş farkındalığı, sırt ve gövde kaslarının güçlendirilmesi, esneklik çalışmaları, ergonomi düzenlemeleri ve düzenli takip ön plandadır. Ameliyat genellikle gündeme gelmez.

Scheuermann kifozu

Scheuermann kifozu, ergenlik döneminde ortaya çıkabilen yapısal bir kifoz tipidir. Bu durumda omurların ön kısmında kamalaşma, omurga son plaklarında düzensizlikler veya disk aralıklarında değişiklikler görülebilir. Eğrilik postüral kifoza göre daha rijit olabilir ve kişi dik durmaya çalışsa bile tam olarak düzelmeyebilir.

Scheuermann kifozunda tedavi kararı eğriliğin derecesine, hastanın büyüme durumuna, ağrıya ve eğriliğin ilerleyip ilerlemediğine göre verilir. Hafif olgularda izlem ve egzersiz yeterli olabilir. Büyümesi devam eden bazı hastalarda korse tedavisi düşünülebilir. İleri, ilerleyici, ağrılı veya dengeyi bozan eğriliklerde cerrahi tedavi gündeme gelebilir.

Scheuermann kifozu olan bir çocuğa yalnızca “dik dur” demek çoğu zaman yeterli olmaz. Çünkü sorun sadece duruş alışkanlığı değil, omurganın yapısal özellikleriyle ilgilidir. Bu nedenle tedavi planı muayene ve uygun görüntüleme ile belirlenmelidir.

Kifoz tanısı; hastanın duruşunun değerlendirilmesi, omurga muayenesi, eğriliğin esnekliğinin incelenmesi ve gerekli durumlarda ayakta çekilen omurga grafileri ile konur. Amaç yalnızca sırtın yuvarlak görünüp görünmediğini belirlemek değildir. Eğriliğin tipi, derecesi, esnekliği, dengeye etkisi ve altta yatan neden birlikte değerlendirilmelidir.

Muayenede hasta yandan, arkadan ve önden değerlendirilir. Başın gövdeye göre konumu, omuzların duruşu, sırt yuvarlaklığı, bel çukurluğu, pelvis dengesi ve yürüme dengesi incelenir. Ayrıca eğriliğin dik durmakla veya pozisyonla azalıp azalmadığına bakılır.

Muayenede neler değerlendirilir?

Kifoz değerlendirmesinde şu bulgular özellikle önemlidir:

• Sırt bölgesindeki yuvarlaklığın derecesi
• Eğriliğin esnek mi rijit mi olduğu
• Başın gövdeye göre önde durup durmadığı
• Omuzların öne düşüp düşmediği
• Bel çukurluğunda artış olup olmadığı
• Gövde dengesinin korunup korunmadığı
• Pelvis dengesinin durumu
• Öne eğilme ve dik durma sırasında eğriliğin davranışı
• Hamstring gerginliği
• Sırt ve bel ağrısı
• Gece ağrısı veya istirahat ağrısı
• Nörolojik muayene bulguları
• Yürüme dengesi
• Daha önce geçirilmiş travma, enfeksiyon, ameliyat veya kırık öyküsü

Bu değerlendirme, kifozun postüral mi yapısal mı olduğunu anlamaya yardımcı olur. Ayrıca hangi hastada sadece takip, hangi hastada görüntüleme veya ileri inceleme gerektiği konusunda yol gösterir.

Hangi görüntüleme tetkikleri kullanılabilir?

Kifoz değerlendirmesinde temel görüntüleme yöntemi genellikle ayakta çekilen yan omurga grafisidir. Çoğu hastada tüm omurgayı gösterecek şekilde ayakta çekilen grafiler tercih edilir. Bu grafilerle eğriliğin derecesi, omurganın genel dengesi ve eşlik eden başka eğrilikler değerlendirilebilir.

Bazı hastalarda ön-arka grafi, yan grafi, fleksibiliteyi değerlendiren özel grafiler veya tüm omurga denge grafileri gerekebilir. Scheuermann kifozu şüphesinde omurların şekli, disk aralıkları ve son plak düzensizlikleri de değerlendirilir.

Görüntülemenin amacı sadece “kifoz var mı?” sorusunu yanıtlamak değildir. Eğriliğin derecesi, tipi, esnekliği, ilerleme riski ve tedavi planı açısından önemi birlikte değerlendirilmelidir.

MR her zaman gerekli midir?

Hayır. Tipik postüral kifoz veya tipik Scheuermann kifozu olan her hastada MR görüntüleme gerekmez. Birçok hastada klinik muayene ve ayakta çekilen omurga grafileri temel değerlendirme için yeterli bilgi sağlar.

Ancak bazı durumlarda MR gerekebilir. Şiddetli veya gece artan ağrı, nörolojik bulgu, hızlı ilerleme, çok küçük yaşta başlayan eğrilik, alışılmadık eğrilik paterni, enfeksiyon veya tümör şüphesi, omurilik ya da sinir dokusuyla ilgili uyarıcı bulgular varsa ileri görüntüleme düşünülebilir.

MR kararı yalnızca kifoz var diye verilmez. Hastanın yaşı, şikayetleri, muayene bulguları, röntgen özellikleri ve uyarıcı belirtiler birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir.

Kifoz derecesi genellikle ayakta çekilen yan omurga grafisi üzerinde ölçülür. Bu ölçüm, sırt bölgesindeki öne doğru eğriliğin sayısal olarak değerlendirilmesini sağlar. En sık kullanılan ölçüm yöntemi Cobb açısıdır.

Omurganın sırt bölgesinde belirli bir kifoz açısı normaldir. Ancak bu açı belirgin şekilde arttığında hiperkifozdan söz edilebilir. Yine de tek başına derece, tedavi kararını belirlemek için yeterli değildir. Aynı dereceye sahip iki hastada tedavi yaklaşımı farklı olabilir.

Cobb açısı nedir?

Cobb açısı, röntgen üzerinde eğriliğin üst ve alt sınırlarını oluşturan omurlar kullanılarak ölçülen açıdır. Bu açı, kifozun derecesini takip etmek ve zaman içinde ilerleyip ilerlemediğini değerlendirmek için kullanılır.

Kifoz ölçümünde yalnızca açıya bakılmaz. Eğriliğin hangi bölgede olduğu, omurganın genel dengesi, hastanın yaşı, büyüme durumu, ağrı varlığı, eğriliğin esnekliği ve günlük yaşam etkisi de önemlidir.

Özellikle büyüme çağındaki hastalarda takip grafileri, eğriliğin ilerleyip ilerlemediğini anlamaya yardımcı olur. Ancak gereksiz radyasyon maruziyetinden kaçınmak için görüntüleme sıklığı hastaya göre planlanmalıdır.

Kifozda tedavi kararı sadece “kaç derece?” sorusuna göre verilmez. Eğriliğin yapısal olup olmaması, büyüme potansiyeli, ağrı, ilerleme, kozmetik etkilenme, gövde dengesi ve nörolojik bulgular birlikte değerlendirilmelidir. Bu nedenle aynı açıya sahip iki hastada farklı tedavi planı gerekebilir.

Kifoz tedavisi her hastada aynı değildir. Tedavi planı; kifozun tipine, derecesine, esnekliğine, hastanın yaşına, büyüme durumuna, ağrıya, eğriliğin ilerleyip ilerlemediğine ve günlük yaşam etkisine göre belirlenir.

Kifozda başlıca tedavi seçenekleri şunlardır:

• İzlem ve düzenli takip
• Duruş farkındalığı ve ergonomi düzenlemeleri
• Egzersiz ve fizyoterapi
• Korse tedavisi
• Ağrı kontrolü ve destekleyici tedaviler
• Altta yatan nedenin tedavisi
• Cerrahi tedavi

Postüral kifozda çoğu zaman cerrahi tedavi gerekmez. Duruş eğitimi, sırt ve gövde kaslarını güçlendirme, esneklik çalışmaları ve yaşam alışkanlıklarının düzenlenmesi ön plandadır.

Scheuermann kifozunda ise yaklaşım daha farklı olabilir. Hafif ve stabil eğrilikler takip edilebilir. Büyümesi devam eden bazı hastalarda korse tedavisi düşünülebilir. İleri dereceli, ilerleyici, ağrılı veya gövde dengesini bozan eğriliklerde cerrahi seçenekler değerlendirilebilir.

Tedavi kararı nelere göre verilir?

Tedavi kararı verilirken şu sorular birlikte değerlendirilir:

• Eğrilik postüral mi, yapısal mı?
• Kifoz derecesi ne kadar?
• Hasta büyüme çağında mı?
• Eğrilik ilerliyor mu?
• Ağrı var mı?
• Nörolojik bulgu var mı?
• Gövde dengesi bozulmuş mu?
• Eğrilik günlük yaşamı veya psikososyal durumu etkiliyor mu?
• Daha önce travma, kırık, enfeksiyon veya ameliyat öyküsü var mı?

Kifoz tedavisinde amaç yalnızca röntgendeki açıyı azaltmak değildir. Asıl hedef; ağrıyı azaltmak, ilerlemeyi önlemek, duruş ve gövde dengesini iyileştirmek, günlük yaşam fonksiyonlarını korumak ve gerekli hastalarda omurga deformitesini güvenli şekilde düzeltmektir.

Hafif, esnek, ağrısız ve ilerleme göstermeyen kifozlarda izlem yeterli olabilir. Özellikle postüral kifozda ilk yaklaşım çoğu zaman düzenli takip, duruş farkındalığı, egzersiz ve yaşam alışkanlıklarının düzenlenmesidir.

İzlem kararı genellikle şu durumlarda düşünülebilir:

• Eğrilik hafifse
• Kifoz dik durmakla belirgin azalabiliyorsa
• Ağrı yoksa veya hafifse
• Nörolojik bulgu yoksa
• Eğrilik zaman içinde artmıyorsa
• Günlük yaşam belirgin etkilenmiyorsa
• Çocukta büyüme devam ediyorsa ancak ilerleme riski düşük görünüyorsa

İzlem sırasında hastanın duruşu, ağrı durumu, büyüme süreci ve gerekirse röntgen ölçümleri takip edilir. Takip aralığı hastanın yaşına, büyüme hızına, eğriliğin derecesine ve klinik bulgularına göre değişir.

Eğrilik artarsa, ağrı belirginleşirse, dik duruşla düzelme azalırsa veya yeni nörolojik bulgular gelişirse tedavi planı yeniden değerlendirilir.

Hayır. İzlem, hastanın planlı şekilde takip edilmesi anlamına gelir. Bu süreçte duruş alışkanlıkları, egzersiz uyumu, ağrı durumu, büyüme süreci ve eğriliğin ilerleme riski değerlendirilir. İzlem sırasında herhangi bir kötüleşme saptanırsa tedavi planı değiştirilebilir.

Egzersiz, fizyoterapi ve korse tedavisi kifozun tipine ve hastanın büyüme durumuna göre farklı amaçlarla kullanılır. Postüral kifozda egzersiz ve duruş farkındalığı temel tedavi yaklaşımıdır. Scheuermann kifozunda ise egzersiz ağrı kontrolü ve fonksiyon açısından yararlı olabilir; büyümesi devam eden seçilmiş hastalarda korse tedavisi düşünülebilir.

Egzersiz ve fizyoterapi ne zaman yararlı olabilir?

Egzersiz ve fizyoterapi özellikle postüral kifozda, hafif-orta düzey ağrısı olan hastalarda, kas dengesizliği bulunan kişilerde ve duruş kontrolü zayıf olan çocuklarda yararlı olabilir. Amaç yalnızca “dik durmayı hatırlatmak” değildir. Sırt ekstansör kaslarını, gövde stabilitesini, kalça ve hamstring esnekliğini, omuz kuşağı kontrolünü ve genel postür farkındalığını geliştirmektir.

Egzersiz programı şu alanları hedefleyebilir:

• Sırt ve gövde kaslarının güçlendirilmesi
• Omuz kuşağı ve skapula kontrolü
• Hamstring ve kalça çevresi esnekliği
• Göğüs ön duvarı ve omuz önü gerginliklerinin azaltılması
• Ergonomik oturma ve çalışma alışkanlıkları
• Duruş farkındalığı
• Ağrıyı artırmayan güvenli aktivite planı

Egzersiz programı hastanın yaşına, kifoz tipine, ağrı durumuna ve eşlik eden omurga sorunlarına göre düzenlenmelidir. Her egzersiz her hasta için uygun olmayabilir.

Korse tedavisi ne zaman gündeme gelir?

Korse tedavisi en çok büyümesi devam eden, yapısal kifozu olan ve eğriliğin ilerleme riski bulunan seçilmiş hastalarda gündeme gelir. Özellikle Scheuermann kifozunda, uygun hastada ve düzenli kullanım sağlanabildiğinde korse tedavisi ilerlemeyi kontrol etmeye yardımcı olabilir.

Korse kararı verilirken şu faktörler değerlendirilir:

• Hastanın büyüme potansiyeli
• Kifoz derecesi
• Eğriliğin yapısal olup olmadığı
• Ağrı durumu
• Eğriliğin ilerleme riski
• Hastanın korse kullanımına uyumu
• Günlük yaşam ve okul düzeni

Korse, doğru hasta seçimi ve düzenli kullanım gerektiren bir tedavidir. Büyümesi tamamlanmış erişkinlerde korse genellikle eğriliği kalıcı olarak düzeltmek için kullanılmaz; bazı hastalarda ağrı kontrolü veya destek amacıyla düşünülebilir.

Hayır. Korse tedavisi doğru hasta seçildiğinde yararlı olabilir; ancak tek başına mucizevi bir çözüm değildir. Korse kullanımı, takip, egzersiz, postür farkındalığı ve düzenli hekim kontrolü ile birlikte planlanmalıdır. Uygun olmayan hastada veya düzensiz kullanımda beklenen fayda sağlanamayabilir.

Kifoz hastalarının büyük kısmında ameliyat gerekmez. Cerrahi tedavi, genellikle ileri dereceli, ilerleyici, ağrılı, gövde dengesini bozan veya nörolojik risk oluşturan kifozlarda değerlendirilir. Ameliyat kararı yalnızca röntgendeki açıya bakılarak verilmez; hastanın yaşı, büyüme durumu, eğriliğin tipi, ağrı, fonksiyon, kozmetik etkilenme ve riskler birlikte ele alınır.

Kifoz ameliyatı şu durumlarda gündeme gelebilir:

• Eğriliğin ileri derecede olması
• Kifozun zamanla ilerlemesi
• Konservatif tedaviye rağmen belirgin ağrının devam etmesi
• Gövde dengesinin bozulması
• Kişinin günlük yaşamının ciddi etkilenmesi
• Belirgin kozmetik veya psikososyal etkilenme
• Nörolojik bulguların eşlik etmesi
• Doğumsal veya travma sonrası yapısal deformite bulunması
• Solunum veya genel gövde fonksiyonunu etkileyen ciddi deformite varlığı

Scheuermann kifozunda cerrahi genellikle seçilmiş hastalarda düşünülür. Hafif ve orta dereceli, stabil ve iyi tolere edilen eğriliklerde izlem, egzersiz veya korse seçenekleri önceliklidir. Ancak ileri dereceli ve semptomatik eğriliklerde cerrahi düzeltme daha güçlü bir seçenek haline gelebilir.

Kifoz ameliyatının amacı nedir?

Kifoz ameliyatının amacı omurgayı tamamen düz ve doğal olmayan bir şekle sokmak değildir. Amaç; omurganın sagittal dengesini iyileştirmek, aşırı kifotik eğriliği güvenli sınırlar içinde düzeltmek, ağrıyı azaltmak, ilerlemeyi durdurmak ve hastanın günlük yaşam fonksiyonlarını korumaktır.

Cerrahi tedavide çoğu zaman omurganın belirli seviyeleri vidalar ve çubuklarla düzeltilir ve füzyon uygulanır. Bazı hastalarda omurganın esnekliğine ve deformitenin yapısına göre osteotomi gibi ek düzeltici işlemler gerekebilir.

Ameliyat kararı nasıl verilmelidir?

Kifoz ameliyatı büyük ve planlı bir omurga cerrahisidir. Bu nedenle karar; hastanın şikayetleri, muayene bulguları, röntgen ölçümleri, omurga dengesi, esneklik değerlendirmesi ve gerekirse ileri görüntüleme sonuçları birlikte değerlendirilerek verilmelidir.

Ameliyat öncesinde hastaya ve ailesine beklenen düzelme, füzyon seviyeleri, hareket açıklığına etkiler, iyileşme süreci, olası riskler ve alternatif tedavi seçenekleri açık şekilde anlatılmalıdır. Özellikle çocuk ve ergenlerde karar yalnızca görünüm kaygısıyla acele verilmemeli; ancak ciddi, ilerleyici ve yaşam kalitesini etkileyen kifozlarda cerrahi seçenek zamanında değerlendirilmelidir.

Hayır. Kifoz cerrahisi kişiye özel planlanır. Eğriliğin yeri, derecesi, esnekliği, omurga dengesi, hastanın yaşı, büyüme durumu, eşlik eden skolyoz veya başka omurga problemleri cerrahi planı değiştirir. Bu nedenle ameliyat kararı ve cerrahi teknik standart bir kalıp üzerinden değil, ayrıntılı omurga deformitesi değerlendirmesiyle belirlenmelidir.

Her kifoz ameliyat gerektirir mi?

Yanlış: Kifoz tanısı konulan her hastanın ameliyat olması gerekir.

Doğru: Kifoz hastalarının büyük kısmında ameliyat gerekmez. Hafif, esnek ve ilerlemeyen kifozlarda izlem, egzersiz, duruş farkındalığı ve fizyoterapi yeterli olabilir. Cerrahi tedavi genellikle ileri dereceli, ilerleyici, ağrılı, gövde dengesini bozan veya nörolojik risk oluşturan kifozlarda değerlendirilir.

Kifoz sadece kötü duruştan mı kaynaklanır?

Yanlış: Kifozun tek nedeni kötü duruştur.

Doğru: Kötü duruş postüral kifozda rol oynayabilir; ancak her kifoz duruş alışkanlığına bağlı değildir. Scheuermann kifozu, doğumsal omurga anomalileri, osteoporotik kırıklar, travma, enfeksiyon, tümör veya nöromüsküler hastalıklar da kifoz nedeni olabilir.

Çocuk dik durursa kifoz tamamen düzelir mi?

Yanlış: Çocuk dik durmaya çalışırsa kifoz kendiliğinden tamamen geçer.

Doğru: Postüral kifozda dik durmakla sırt yuvarlaklığı belirgin azalabilir. Ancak Scheuermann kifozu gibi yapısal kifozlarda eğrilik daha rijittir ve yalnızca “dik dur” demek yeterli olmaz. Bu ayrımı muayene ve uygun görüntüleme ile yapmak gerekir.

Egzersiz her kifozu düzeltir mi?

Yanlış: Düzenli egzersiz yapılırsa her kifoz tamamen düzelir.

Doğru: Egzersiz postüral kifozda, kas dengesinin iyileştirilmesinde, ağrı kontrolünde ve duruş farkındalığında çok yararlı olabilir. Ancak yapısal kifozda omurların şekliyle ilişkili bir eğrilik varsa egzersiz tek başına omurga şeklini tamamen değiştirmeyebilir. Bu durumda takip, korse veya cerrahi seçenekleri hastaya göre değerlendirilir.

Korse her yaşta kifozu düzeltir mi?

Yanlış: Korse her yaşta kifozu kalıcı olarak düzeltebilir.

Doğru: Korse tedavisi en çok büyümesi devam eden seçilmiş hastalarda etkili olabilir. Büyüme tamamlandıktan sonra korse genellikle eğriliği kalıcı olarak düzeltmek için kullanılmaz; bazı hastalarda destek veya ağrı kontrolü amacıyla düşünülebilir.

Röntgendeki kifoz derecesi yüksekse mutlaka ameliyat gerekir mi?

Yanlış: Kifoz açısı yüksekse ameliyat kararı otomatik olarak verilir.

Doğru: Kifoz derecesi önemlidir, ancak tek başına ameliyat kararı verdirmez. Eğriliğin tipi, esnekliği, hastanın yaşı, büyüme durumu, ağrı, ilerleme, gövde dengesi, nörolojik bulgular ve yaşam kalitesi birlikte değerlendirilmelidir.

Hastalıklar

Omurga, eklem, travma, deformite ve ayak hastalıkları hakkında hasta bilgilendirme yazılarını inceleyin.

Detayı İncele →

Omurga Cerrahisi

Skolyoz, kifoz, bel ve boyun fıtığı gibi omurga hastalıklarında değerlendirme ve tedavi yaklaşımını inceleyin.

Detayı İncele →

Adölesan İdiopatik Skolyoz

Büyüme çağında omurga eğriliği, Cobb açısı, izlem, korse ve cerrahi kararları hakkında bilgi alabilirsiniz.

Detayı İncele →

Bel Fıtığı

Bel ve bacak ağrısı, sinir basısı, tanı ve tedavi seçenekleri hakkında detaylı hasta bilgilendirme yazısını inceleyebilirsiniz.

Detayı İncele →